اتيلن – پروپيلن- داين-منومر
پلياتيلن و پليپروپيلن، پليمرهايي هستند با دماي انتقال شيشهاي بسيار پايين و داراي ماهيت بلورينگي كه به دليل همين ماهيت، فاقد خواص لاستيك بوده و بعنوان پلاستيك مورد مصرف قرار ميگيرند. با كوپليمر كردن اتيلن و پروپيلن و برهمزدن نظم ساختماني هر يك از اين هموپليمرها، ميتوان ويژگي بلورينگي را از پليمر سلب و پليمري با ويژگي لاستيكي پديد آورد. كوپليمر تشكيل شده با اين روش، EPR ناميده ميشود كه داراي ماهيت كاملاً اشباع بوده و به دليل همين ماهيت، از مقاومت جوي و حرارتي بالايي برخوردار است، اما اين الاستومر بهعلت عدم وجود پيوند دوگانه در ساختار شيميايي فاقد قابليت پخت گوگردي و فقط با سيستم پخت پراكسيدي پخت ميشود. براي حل اين مشكل، از منومر سومي (منومر DN) در واكنش با اتيلن و پروپيلن استفاده ميشود. به اين ترتيب، ترپليمري حاصل ميشود كه حاوي پيوند دوگانه بوده و قابليت پخت گوگردي را پيدا خواهد كرد. اين ترپليمر EPDM ناميده ميشود.
اين ماده مخلوط اتيلن , پروپيلن و داين است EPDM مصالح ساختماني مناسب براي مناطق سردسير است و حتي دردماهاي زير 30 درجه سانتي گراد خصوصيات عالي از خود نشان مي دهد.محدوده دمايي آن -50˚Cتا 130˚C سلسيوس است. مقاومت زيادي در برابر ازن دارد .زمان مند شدن , اكسيد شوندگي , پير شدن درجه ناشي از گرما آن كم است در برابر مواد شيمايي آلي و غيرآلي مقاوم است. ضعف آن مقاومت كم در برابر مايعات بر پايه نفت است.EPDMانتخاب معمول در بين فوم هاست. مقاومت عالي در برابر ازن , هوازدگي و زمان مندي دارد. هم چنين مقاومت شيميايي آن در برابر فرآورده هاي بر پايه غير محلول كم است .
|